MYHEAD.EXTEEN.COM

 

สำหรับคนรุ่นราวคราวเดียวกับผมต้องบอกไว้ก่อนว่า

ไม่ได้หมายถึงนิตยสารเล่มนั้นแน่นอน

แต่หมายถึงแสงไฟตอนกลางคืนจริง ๆ

ขากลับจากที่ไหนสักแห่งงัดเอากล้องคอมแพ็คท์ขึ้นมาถ่ายเล่น ๆ

ตั้งสปีดต่ำ ๆ ปิดแฟลช แล้วก็ทำหัวทำตัวคลอนไปมาตามแรงเหวี่ยงของรถ

เจ๊ผึ้งเป็นคนขับรถ ผมเป็นคนคลอนหัวสั่นแขน

 

รูปก็ออกมาสวยแบบภาพนามธรรมเชย ๆ ดี ถ้าได้อยู่ในเฟรมเสกลใหญ่ก็น่าจะมีพลังพอควร 

หลังจากเพ่งพินิจไปที่เส้นสายรายรอบ  ทำให้ผมนึกไปถึง

เส้นซึ่งแสนคุ้นเคยและโปรดปราน

เส้นบะหมี่....

เมียวโจ้ราเมน..รส...รสอะไรวะที่เป็นซองสีแดงต้นตำรับน่ะ

เส้นบะหมี่ต้องนำไปต้มก่อนจนเหนียวนุ่มหนึบ ๆ ซอสก็หอมอร่อยเหลือเกิน

ถ้าจำไม่ผิดผมกินครั้งแรกเมื่อราวยี่สิบปีมาแล้ว ตอนยำยำช้างน้อยซองละบาทมั้ง

ไอ้นี่มันขายตั้งเจ็ดแปดบาทก้าวร้าวจริง ๆ แต่ตอนนั้นมีข่าวลือว่าซองหนึ่งกินได้สามคน...

ทั้งที่เอาเข้าจริงซองหนึ่งยังไม่หายหิวเลยด้วยซ้ำ

ไม่เข้าใจว่าเด็ก ๆ ทำไมชอบลืออะไรแบบนี้ไม่รู้...

จวบจนตอนโตผมก็ยังมีโอกาสได้ซื้อหามาทำกินบ้างนาน ๆ ครั้ง

แต่ครั้งล่าสุด หลังจากวันที่ถ่ายรูปไม่นาน...ผมไปเดินท่อม ๆ ตามซูเปอร์เซ็นเตอร์

....หามันไม่เจอเสียแล้ว!!...ผมแน่ใจว่ามันยังผลิตอยู่...ใครเจอที่ไหนวานบอก

 

ปล.หลายปีก่อนหมี่จังก็น้ำซุปอร่อยมาก...แต่เป็นอันต้องสาบสูญไปทั้งที่เป็นเจ้าของเดียวกับมาม่า

.

.

 

 

....ผมน่ะมีความสามารถพิเศษที่ยอดเยี่ยมอยู่ชนิดหนึ่ง

คือสามารถทำหรือคิดเรื่องยาก ๆ ให้ง่ายได้ และในทางตรงข้าม

ก็ดันชอบทะลึ่งทำเรื่องง่าย ๆ ให้มันยุ่งยากวุ่นวายเหลือเชื่อ - -"

.

.

จากการร่วมสนุกของเอ็นทรี่ก่อนหน้านี้ ที่จะต้องจับฉลากกันขึ้นมา

ด้วยความขี้เกียจทำฉลาก ผมก็เลยคิดไอเดียใหม่ขึ้นมา

.

.

คือผมจะใช้ไอ้เครื่องคิดเลขใหญ่บึ้มที่บ้านผมมีอยู่

โดยให้เจ้าเหมียวสองตัวเป็นแมวมากดปุ่มเลือกผู้โชคดี

โดยกดเป็นเลขสองหลักเพื่อแสดงผลของผู้โชคดี

จากทั้งหมด51คน ก็คือจะเป็นเลข 01-51 

คิดน่ะมันง่าย...มันสนุก...พอเอาเข้าใจจริงจะเป็นไง...ติดตาม

.

ทยอยทำรูปไปอัพไปเรื่อย ๆ นะ...

 

.

ทั้งสองตัวดูเหมือนจะไม่สน มัวแต่ไปวุ่นวายกับกล่องกระดาษ

ที่แม่บ้านผมกำลังสร้างบ้านให้แมว

แป๊วแว้วเข้ามาใกล้นิดนึง

 

รออยู่นานไม่ได้ผล เลยใช้ปลาเส้นมาล่อ

โดยวางบนเครื่องคิดเลข....งานนี้ได้ผล

ไอ้อ้วนสนใจ....

 

 

.

.

แต่ขายังยืนอยู่ข้างนอก ไม่ยอมก้าวเข้ามา

 

 

ต้องใช้อีกเส้น...น่านย่ำเข้ามาแล้ว

 

 

...เลขที่ออก....แปด....- -" ไอ้บ้าเอ๊ย...

มันมี ตั้งแต่ 01 ไปจนแค่ 51 ไม่ได้ฟังกันบ้างเล๊ย...

มันมีถึงแปดสิบสักที่ไหน....เอาใหม่ ต้องเคลียร์ใหม่

.

.

ต้องเอามาล่ออีกเส้น....น่าน! ย่ำเข้าให้ โป๊เชะ!

 

 

.

.

.

เลข....เอ่อ....  ไอ้บ้าเอ๊ย! เลี้ยงเสียROYAL CANIN

แกกะจะล่อปลาเส้นหมดถุงก่อนรึไง!?

 

 

เอา....เอาไปอีก...นั่น ๆ เหยียบคลุมเครือ...

.

.

.

อ่า...ฮ้า...ขึ้นมาแล้ว เลขห้านำ....มีลุ้นได้จบเร็ว....

.

.

.

มาต่อ ๆ ...เอ้า เฮ่ย...ไปไหน?

.

.

.

มันไม่สนซะแล้ว....ปีนกล่องเล่นดีกั่ว

.

.

.

นังดำก็ได้ช่วยหน่อย....เอ่อ......ดูเหมือนจะไม่สน

.

.

.

แกล่ะไอ้อ้วนมาสานต่อให้เสร็จ....เฮ้!!!

.

.

.

.

.

.

เฮ้!!!!!!!!!!!!!!....................

.

.

.

.

ช่วยหน่อยถอะ...ได้โปรด...ตูหิวข้าวแล้ววว

.

.

.

.

.

.

.............. -  - "  ......................................

 

 

.

.

.

แป๊วแว้ว : ฉันว่าเธอช่วยเค้าหน่อยเหอะ...เดี๋ยวก็งอนอีก

แพนด้า  : ไม่เห็นจะสน......เธอแคร์ด้วยเหรอ?

 

.

.

.

แป๊วแว้ว : อืม...ก็ไม่อ่ะ....มันชอบเรียกฉันว่าอีดำด้วย...สม!

.

.

.

เครื่องคิดเลขที่แสนเดียวดาย...ไร้ผู้แลเหลียว...

(ทำนองเพลงสุดเศร้าบรรเลง....)

.

.

.

.

สุดท้าย..ก็เลยต้องไหว้วานคุณแม่บ้านผม

มาช่วยกดเลขที่เหลือ

.

.

.

.

หันหลังหลับหูหลับตากดรวดเร็ว.....

.

.

.

.

.

ออกมาแล้วนะครับ...

เลขที่ออก...

เลขที่ออก..........

.

.

.

.

เลข....

 

.

.

 

......  - -" .....    กูจาบ้า..........

 

ต้องเริ่มใหม่หมดเลย....

 

.

.

เดี๋ยวมาต่อให้เลยแป๊บนึง.....เหนื่อย...

ขอพักกินข้าวหน่อย..............

.

.

**กล้องแบ็ตหมด ขอเวลาชาร์จแป๊บนึง

ระหว่างนี้ขอออกไปซื้อช็อคโกแลตกิน...เลี๋ยวมา

กินมะ...**

.

.

 

เอาล่ะ..กลับมาแล้ว...ต่อ ๆ

.

.

หลังจากไม่ประสบความสำเร็จในการคัดผู้โชคดี

โดยแมวและเมียที่บ้าน....ผมก็เลยลองออกไปยืมมือแมวข้างบ้านดู

จริง ๆ เจ้าเปียกปูน(ชื่อแมว) มันก็ถูกขืนใจให้ย่ำจนได้เลขชุดหนึ่ง

แต่พอกลับมาคิดดูภายหลัง ก็เห็นว่ามันอาจจะมีปัญหาได้

คือการเรียงเลขลำดับที่ยังค่อนข้างสับสน

เนื่องจากมีบางคนลงชื่อผลุบไปอยู่ในเอ็นทรี่อื่นด้วย

พอผมจับมารวมก็ไม่รู้ว่าจะวางไว้ลำดับไหนดี

แล้วการเรียงเลขก็ไม่รู้ว่าจะไล่จากท้ายไป หรือต้นมาดี....

....ซึ่งมันอาจทำให้เกิดข้อครหาได้.....เห็นมั้ยครับ ผมจริงจังกับเรื่องเล่น ๆ ขนาดไหน...

.

.

.

สุดท้ายท้ายที่สุด ผมก็ต้องกลับมาใช้วิธีเดิม ๆ ก็คือจับฉลากนี่แหละ...

เห็นมั้ยล่ะ....ยิ่งขี้เกียจยิ่งต้องทำมาก....สมน้ำหน้ามัน....

แต่มันก็ทำให้เห็นปัญหาบางอย่าง คือไม่ควรใช้ลำดับตัวเลขในกรณีนี้

เพราะหากมีการเบิ้ลความเห็น หรือลงความเห็นผิดที่

ก็อาจจะก่อให้เกิดความยุ่งยากได้.....

อยากสบายเลยต้องลำบาก...เหอะ ๆ

.

แต่ก็อยากให้รู้ไว้ว่างานที่ดูเหมือนจะง่าย ๆ

แลดูเห็นความเกียจคร้านของผู้สร้างสรรค์

ก็อาจจะผ่านกระบวนการที่ยุ่งยากซับซ้อนมาไม่น้อย...ฮะแฮ่ม!

.

.

.

เขียนรายชื่อทั้งหมดลงบนกระดาษ...

.

.

.

ค่อย ๆ ฉีกด้วยมือที่ละเส้น น้ำหนักมือและความรู้สึกจากผิวสัมผัส

จะทำให้เราสามารถควบคุมความชื้นและปรับสมดุลย์ได้ดีกว่าเครื่องจักร

เส้นที่ได้จะเหนียวนุ่มกำลังดี

.

.

.

หลังจากฉีกจนครบถ้วนให้ปูทับด้วยผ้าขาวบาง

แล้วทิ้งไว้ในห้องที่ควบคุมอุณหภูมิเป็นเวลาหนึ่งคืน

.

.

.

หลังจากนั้นจึงนำมาปั้นเป็นก้อนเล็ก ๆ

ช่วงนี้ต้องระวังอย่างให้ติดกัน โดยใช้แป้งมันคลุกให้ทั่ว

.

.

.

.

 

นำมาพักไว้ในถ้วยสุดหรูจากฝรั่งเศส

.

.

.

.

ปรุงรสด้วยซอสไวน์แดง "งวนเชียง เดอ ซีอิว"

และมอสซาเรลล่าชีส "ตรา เลอ มือค์"

.

.

.

ตั้งกระทะใช้ไฟปานกลาง นำเอาวัตถุดิบทั้งหมดที่เตรียมไว้

เทลงในกระทะ พยายามหมั่นคนระวังติดกระทะ

.

.

.

.

.

ควงกระทะไปเรื่อย ๆ จนพอสุก

.

.

.

.

.

.

.

เอากระต่ายกับส้มลงไปคลุก ดับไฟ ยกกระทะลง

.

.

.

.

.

จัดแต่งจานให้สวยงาม พร้อมเสริฟ...

.

.

.

.

.

.

คุณเจ๊แม่บ้านมองผมด้วยสายตาแปลก ๆ

ก่อนจะจรดตะเกียบลงคีบอาหารตามที่ผมร้องขอ

.

.

.

.

.

ได้มาแล้ว ๆ ....อูย เต้นตื่นแฮะ....

.

.

.

.

.

.

เฮ้ย!!.....แก....แก....แก มายุ่งไรด้วยฟะ!!

ทีให้ช่วยไม่ช่วย....ทีงี้จะมากินกระต่ายเฉย....แง่ง!!!

.

.

.

.

.

.

.

บอลกำลังมันเลย....

.

.

มาดูกันใกล้ ๆ สำหรับชิ้นผู้โชคดี

.

.

.

.

.

.

ได้มาแล้ว...แว้วๆๆๆๆ.......แอ่น แอน แอ๊น..!!!!

.

.

.

.

.

.

มาดูกันให้ชัด ๆ อีกที....ผ่าม พ้าม....

อะไรนะ...ไม่ตื่นเต้นเหรอ.... อย่างงั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผ่าม...ผะ หละ หลั่ม

 

 

 

ผั่ม พัม พ้าม!!!!!

.

.

.

 

 

ผู้โชคดีติดต่อขอรับรางวัลทางems....ไปแว้ว...

เหนื่อยชิป๋งเลย......แฮ่ก ๆ

.

.

.

.

ปล.ความยุติธรรมนี่มันเหนื่อยขนาดนี้นี่เอง...มิน่าถึงไม่ฮิตในหมู่....

.

.

.

.

 

 

.

.

.

จากที่ร่วมสนุกกันขำ ๆ (แต่แจกจริง ๆ )ไป

เมื่อเอ็นทรี่ที่แล้ว

ทำให้ผมย้อนนึกไปถึงการได้ร่วมจับฉลากชิงโชค

ตั้งแต่เด็กตลอดจนถึงโต

ทุกครั้งจะสนุก จะตื่นเต้น แต่ก็ไม่เครียด

ตราบใดที่ไม่ใช่เรื่องของการเดิมพันขันต่อ

ได้เสียมากมาย

ไม่ว่าจะจับฉลากปลาหมึกแผง

หรือกดปุ่มตังเม ไสไหม ตอนเด็ก ๆ

แม้กระทั่งการจับฉลากแลกเปลี่ยนของขวัญ

กันตอนปีใหม่ก็เถอะ

มันได้ลุ้น ได้เร้า(ใจ)เล็ก ๆ ทุกครั้งไป

ถึงผมจะเชื่อในเรื่องของการกระทำ

เรื่องของความพยายามของตน

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สนในเรื่องของโชควาสนา

บางครั้งบางทีการปล่อยตัวเอง

ไปตามสายลมแห่งโชคชะตา

ปลดปล่อยหัวใจ

ให้ธรรมชาติจัดการเสียบ้าง

ก็นับว่าเป็นการผ่อนคลายสิ่งที่เหนี่ยวยึดไว้

ให้ได้หายใจหายคอ..ก็น่าจะเป็นการดีไม่น้อย

 

หลัง ๆ มานี่ผมมักจะคิดถึงความโชคดี

ของตัวเองอยู่เรื่อย ๆ

การที่ได้เกิดมา มีอาหารกินอิ่ม

มีที่หลับที่นอนแสนสบาย

ทั้งยังได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก และพอมีคนชอบมันบ้าง

ส่วนหนึ่งก็คงต้องบอกว่าโชคดี

เพราะเอาเข้าจริง ๆ เราไม่ใช่คนที่เก่งไปกว่าใคร

พยายามมากกว่าใคร

มีหลายคนที่เก่งกว่ามากมาย

มีบางคนที่พยายามทุ่มเทมาทั้งชีวิต

แต่ก็ยังต้องเหนื่อยอยู่เสมอมา

โดยส่วนตัวผมชื่นชมคนเหล่านี้

คนที่ต่อสู้มุ่งมั่นในความฝัน

คนที่ไม่ท้อถอยที่จะเรียนรู้ คนที่รักจะทำในสิ่งที่รัก

แต่ต้องหมายถึงการทะยานไปด้วยความกล้าหาญ

ไม่เอารัดเอาเปรียบปัดแข้งปัดขาใคร

ลุยไปข้างหน้า

ในขณะที่ยังมีความรักเผื่อแผ่ให้คนรอบข้าง

คนพวกนี้น่ะสุดยอด...

จนเมื่อถึงจุดหนึ่ง

โชคใด ๆ ก็คงไม่สำคัญสำหรับคนเหล่านั้นอีกแล้ว

....และเมื่อถึงเวลานั้น"โชคดี"

ก็อาจจะกลายเป็นเพียงการร่วมสนุก

ให้หัวใจของเด็กตัวเล็ก ๆ

ได้ออกมาวิ่งเล่นจับฉลากที่ร้านขนมแถวบ้าน

เท่านั้นเอง

 

ปล.จะทายว่าใครเป็นแชมป์บอลยูโรดีหว่า?

ลป.ประกาศผู้ได้รางวัลเอ็นทรี่หน้า

 

 

หลังจากภัยพิบัติส่วนตัวในงานT-shirt ที่ผ่านมา

(ติดตามรายละเอียดจากเอ็นทรี่ข้างล่าง) 

ยังผลให้มีเสื้อ"หัวแตงโม Limited edition 002"เหลืออยู่ราว ๆ ห้าสิบตัว

ยังไม่คิดเรื่องจะขายที่ไหนยังไง ... ค่อยว่ากันอีกที

แต่ตอนนี้ของัดสักหนึ่งตัวมาแจกมิตรรักชาวบล็อก

เนื่องใน....เอ่อ...เนื่องใน...

 

......วันศุกร์แล้วกัน 

ถือเป็นการแก้เคล็ดขัดยอกฟอกอารมณ์ส่วนตัวเสียหน่อย

โดยกติกาก็คือ...

 

 

...ไม่มี....

 

ช่าย...ไม่มี....มอบให้กันแบบมึน ๆ นั่นแล

แค่ลงชื่อไว้เฉย ๆ ในเอ็นทรี่นี้เลย

แล้วจะเอารายชื่อทั้งหมดมาจับฉลาก

โดยมีแพนด้าและแป๊วแว้วร่วมเป็นสักขีพยาน

แน่นอน...ไม่มีความโปร่งใสแม้แต่น้อย

แต่..บริสุทธิ์ยุติธรรมแน่นอน

แสดงแบบเสื้อยืดโดยนายแบบโดเบอร์แมนของชาติที่แล้ว

 

ปล.สำหรับผู้ที่ได้รางวัลผมจะมอบลายเซ็นต์ลงไปบนเสื้อด้วย...

ไม่อยากได้ล่ะสิ....ไม่อยากให้เซ็นต์ล่ะสิ...ไม่สน ใครจาทำมายยย...

อะไรนะ..!! อยากได้เสื้อเปล่า ๆ ไม่มีลาย......... - -"

 

ปล.2 เพื่อไม่ให้ต้องทำสลากมากเกินไป ..เนื่องจากขี้เกียจ

จึงขอปิดรับรายชื่อในอีก24ชั่วโมง หรือสี่โมงเย็นพรุ่งนี้เท่านั้น (7/6/2008)

 

ปล.3 ทุกคอมเม้นท์ในเอ็นทรี่นี้ถือว่าร่วมสนุกทั้งหมด

ดังนั้นหากไม่ต้องการร่วมสนุกข้ามไปเม้นท์ที่เอ็นทรี่อื่นเลยก๊าบบ...เดี๋ยวงง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล.4 รู้สึกว่ามีปล.เยอะเกินไปมั้ยครับ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล.5 รู้สึกใช่มั้ยครับ?....อืมม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล.6 ไม่มีปล.แล้วนะครับ....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล.7 ไม่มีจริง ๆ นะครับ....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล.8 เอาเป็นถึงแปดแล้วกัน เลขมงคลของจีน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล.9 เอ๊ะ! แต่ของไทยมันต้องเลขเก้านี่...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล.....เอ่อ...ไม่เล่นแล้วคร้าบบ....

 

 

.

.

.

 

.

.

.

.

.

 

 

 

เชื่อใจกันบ้างดิ.....

 

 

.

.

ป.

 

.

 

 

 

 

 

 

 

กุ้งเผา....

 

 

 

 

 

 

.

.

.

 

 

*** แก้ไขครั้งล่าสุด ***

นับผู้เล่นคนสุดท้ายที่คุณ jiam นะครับ ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมสนุก

รอประกาศผลเร็ว ๆ นี้เด้อครับ...

 

 

 

ไปดูและช่วยกันคอมเม้นท์ได้ที่บล็อกคุณเบียร์ครับ

 

http://be-beer.exteen.com/20080531/entry-1

 

มีนี่ด้วย

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=beer87&month=05-2008&date=31&group=2&gblog=14

 

อันนี้แถมให้แบบภาษาอังกฤษฝีมือคุณสฤนี แปลไว้นานแล้ว

http://www.fringer.org/?p=34

.

 

 

เกิดมาก็ไม่เคยไปงานที่ว่านี่เลยครับ

ปีนี้นับเป็นโอกาสอันดีที่ได้ไปเที่ยวรวมทั้งเอาเสื้อไปแจมขายด้วย

เดินเตร็ดเตร่ตอนยังไม่เปิดงานสนุกตื่นเต้นดี

เสื้อสวย ๆ เต็มเลย...

.

.

เขียว : "..เสื้อสวยนะเนี่ย...ฮี่ ๆ..."

ขาว  : "..พี่คะ..หมอนี่ไม่น่าไว้ใจเลย...พี่รู้จักมันด้วยเหรอ?"

เหลือง :  "...ไม่รู้จัก ๆ ...จับตาดูมันไว้ให้ดี!!"

.

.

.

พอเปิดงานคนทยอยเข้ามาก็สนุกดี

เสื้อขายไปได้เรื่อย ๆ ไม่ได้หวือหวา

แต่น้องผู้ชายที่มาช่วยขายเสื้อให้บู๊ธที่เราไปแจมหวือหวามาก!

นั่งดูเพลินดี

.

ว่าง ๆ ก็เดินไปขอแลกเสื้อกับบู๊ธอื่น

ถึงหลายคนจะทำท่าไม่ค่อยอยากได้ แต่ผมก็ทำไปได้...

.

มีแฟนหัวแตงโมเข้ามาพูดคุยบ้าง ซื้อเสื้อบ้าง

ถ่ายรูปเล่นบ้าง อาจจะด้วยสงสารรึอะไรก็แล้วแต่

ทว่าคนทั่วไปในงานส่วนใหญ่ไม่รู้จักไอ้ตัวการ์ตูน

ของชนกลุ่มน้อย(เผ่าหัวแตงโม)ที่อยู่บนเสื้อ

โชคดีที่ได้อานิสงฆ์ของตานักร้องตัวสูงที่ดึงคนเข้ามามุงเยอะ

เลยมีผลพลอยได้มาเล็กน้อย

.

.

.

ยัง....เสื้อเขียวมันยังระรื่นอยู่....

.

.

.

เจ๊ที่มาช่วยขายก็ยังระรื่น....

 

 

...แต่...

 

 

ใครจะไปรู้ว่านี่เป็นภาพความสุขสุดท้ายของงาน...

.

.

.

หลังจากที่เปิดให้คนทยอยเข้างานมาได้ราว ๆ สองชั่วโมง

เรื่องเศร้าสุดเซ็งก็เกิด.....

เมื่อช่วงชุลมุนเล็ก ๆ ได้ผ่านพ้นไป

ผมเหลือบไปมองบรรดากองกระเป๋าของผู้ขายที่ซุกอยู่ใต้โต๊ะ

แล้วรู้สึกผิดสังเกตบางอย่าง

 

"เจ๊...กระเป๋าของเจ๊หายไปไหน?"

"....!!!!!......"

 

กระเป๋าสีน้ำตาลใบใหญ่ที่รวมเอาทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของเธอ

ถูกมือดี(จริง ๆ ต้องบอกว่ามือเลว)ฉกไปเสียแล้ว

กระเป๋าที่ว่าได้รวมเอาทุกสิ่งในชีวิต(เนื่องจากเธอมีธุรกรรมหลายอย่างที่ต้องไปทำต่อ)

ที่ขออนุญาติไม่แจกแจงรายละเอียด

แต่บอกได้เพียงว่าแทบจะทำให้เจ้าหล่อนต้องกลายเป็นคนไร้สัญชาติ

สิ้นไร้ไม้ตอก หนี้สินพะรุงพะรัง เผลอ ๆ อาจกลายเป็นอาชญากรไปเลยทีเดียว

หากถูกนำไปใช้โดยมิชอบอย่างแยบยล

.

.

แค่ช่วงบ่ายความสนุกก็หมดลง

ผมต้องวิ่งรอกนั่งแท็กซี่ไปโน่นมานี่เป็นสิบ ๆ โล

เพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

กลับมาอีกทีก็ช่วงเย็น

พอมาถึงก็เก็บข้าวเก็บของกลับเลย

ไม่ใช่แค่ไม่มีอารมณ์จะขาย แต่ยังมีธุระเกี่ยวกับกระเป๋าที่หาย

ที่ต้องเร่งไปดำเนินการต่ออีก

....เฮ้อ....

.

.

ต้องขออภัยหลายคนด้วยที่นัดว่าจะเซ็นต์เสื้อให้ช่วงเย็น

แต่ไม่สามารถอยู่ต่อได้จริง ๆ

.

.

สรุปวันนั้นขายเสื้อไปได้ประมาณครึ่งหนึ่ง

อีกครึ่งขนกลับมาให้เจ๊แกซับน้ำตาที่บ้าน....

.

.

T T

 

ปล.เจ๊แกได้ดำเนินการทุกอย่างที่ทำได้ไปเรียบร้อยแล้ววันนี้เอง...

.

.

 

 

 

 

 

 

 

ลายนี้....สีขาว ไม่ถึงร้อยตัวดี

ทำเป็นพิเศษเพื่อขายในงานT-shirt Festival

แต่อาจไม่ทัน.......ไม่แน่ใจ..

ยังไม่เห็นเสื้อเลย...

 

.

.

 

*แก้ไข-เพิ่มติม*

เห็นเสื้อแล้วรุ่นนี้สวยดีแฮะ พรุ่งนี้ใครสนใจไปดูได้ (31/5/08)

ที่อิมแพ็คเมืองทอง

อยู่บู๊ธเดียวกับวง"อาร์มแชร์"ยังไม่รู้หมายเลข

คงเหลือมาขายต่อในบล็อกและงานหนังสือตามลำดับ

.

.