MyMoment

นอกหน้าต่าง

ฉันได้แต่เพียงมองโลกภายนอกจากกรอบหน้าต่าง

นึกอิจฉาผู้คนที่ได้โลดแล่นอยู่ข้างนอกนั่น

ฉันได้แต่เพียงมองโลกภายนอกจากกรอบหน้าต่าง

ภายในห้องช่างเงียบเหงาเมื่อมองเห็นภาพข้างนอกนั่น

ฉันได้แต่เพียงมองโลกภายนอกจากกรอบหน้าต่าง

ข้างนอกหรือข้างในที่ทำให้ฉันเศร้า ... ฉันไม่รู้

=ได้เป็ด เสร็จหมู=

posted on 01 May 2007 22:22 by myhead  in MyMoment

เมื่องานCC#2 ที่ผ่านมา ได้เป็ดมาเลี้ยงหนึ่งตัว

จากคุณ nana เจ้าของบล็อกหมีโหด http://iiiiiamnana.exteen.com/

ด้วยความโชคดี เพราะเข้าไปถูกจังหวะพอดี

ในขณะที่คุณnana กำลังแจกบรรดาสัตว์สังกะสีของเธออยู่

ไม่รู้ว่าเตรียมมาให้ใครเป็นพิเศษรึเปล่า...

แต่ยังไงตอนนี้มันก็ตกเป็นของผมแล้ว เหอเหอ

เป็ดตัวนี้เจ๋งดี พอไขลานแล้วมันจะเดินได้กวนตีนมากสมเป็นเป็ด

ขอขอบคุณในเป็ดมา ณ ที่นี้

เหลือบไปเห็นเจ้าหมูบินที่วางอยู่บนโต๊ะ

เลยถือโอกาสถ่ายมาเป็นเพื่อนกันด้วย

หมูบินตัวนี้ได้มาจากน้องผู้หญิง

(แมงปอ)

ที่เป็นแฟนหนังสือคนหนึ่งราว ๆ 2-3ปีมาแล้ว

ด้านในเป็นหีบเพลง

พอหมุนแล้วมันก็จะบรรเลงเพลง

FUR ELISE ของ BETOPHEN

น่ารักมาก ๆก็ถือโอกาส

ขอบคุณในหมูมา ณ ที่นี้ด้วยเช่นกัน

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

"

.

.

ในที่สุดก็ยึดอำนาจคืน เอ๊ย!! ได้ WEB SITE

http://www.tangmofanclub.com/webboard/list.phpคืนมาอีกครั้ง

หลังจากถูกปฏิวัติ เอ๊ย!! ปฏิ-สนธิ เอ๊ย!!! ปฏิบัติตามกฎ

ที่ไม่ยอมชำระส่วย เอ๊ย!! ค่าเช่าพื้นที่ แก่ผู้ให้บริการ

เอ๊....ทำไมวันนี้พิมพ์ผิด ๆ ถูก ๆ ฟะ

สงสัยจะดีใจที่กู้ชาติ เอ๊ย!! WEBกลับมาได้.......

.

.

.

เอ่อ...ถ้าผมหายตัวไปเพราะการพิมพ์ผิด ๆ ถูก ๆ ล่ะก็

ขอเป็นข้าวผัดปูอย่างดีซอยเมืองทอง1

กลับลาเต้เย็น เพิ่มALMOND SYRUP จากร้าน BLUE CUP ด้วยนะ

.

.

.

 

.

 

ปล.ใครทำเว็บเป็นมาช่วยปรับปรุงให้หน่อยได้มั้ยเนี่ย

หรือใครเก่ง ๆ รับจ้างสอนก็ได้ แบบจับมือสอนกันตัวต่อตัวเลยยิ่งดี

รู้สึกอึดอัดมากแล้ว จะอัพเดทอะไรก็ทำเองไม่เป็น เซ็งจริง

ปล.อ้าวเริ่มต้น entry ยังหัวเราะอยู่เลยนี่หว่า จะจบด้วยเซ็งคงไม่แจ่ม

ต้องจบด้วยหัวเราะ ให้ดังกว่าเก่า

.

.

.

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

.

.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

ปาฏิหาริย์แห่งมนุษย์

.

.

.

 

ณ ประเทศญี่ปุ่นในสมัยโบราณ

ขณะที่เรือกำลังแล่นข้ามฟากของแม่น้ำพร้อมด้วยผู้โดยสารจำนวนหนึ่ง

พระหนุ่มที่มีชื่อเสียงในเรื่องอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์รูปหนึ่ง

นั่งโดยสารอยู่ที่ท้ายเรือ

พลันสังเกตเห็นเจ้าเณรน้อยที่กำลังมีชื่อเสียงโด่งดังในการแสดงธรรม

จนมีผู้คนนับถือและศรัทธามากมาย นั่งอยู่ที่หัวเรือ

พระหนุ่มที่มีใจขัดข้องสงสัยในความเก่งกาจของเณรน้อยมาช้านาน

จึงคิดอยากจะลองพิสูจน์

.

.

 

เขาลุกขึ้นยืนพร้อมตะโกนท้าทายเณรน้อย

"เจ้าเณรน้อย ข้าอยากจะรู้ว่าเจ้านั้นมีวิชาเก่งกาจเพียงใด

ถึงได้มีผู้คนมาเลื่อมใสเจ้ามากมาย"

เณรน้อยหันหน้ามามอง ไม่ตอบโต้ใด ๆ

.

.

ฉับพลันพระหนุ่มชี้นิ้วไปที่หัวเรือพร้อมกับเปล่งเสียงดังออกมา

"ก้า!!!!!"

ทันใดนั้นหัวเรือที่ทำจากไม้เกิดเพลิงลุกไหม้ขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์

ผู้โดยสารบนเรือต่างตกตะลึงพรึงเพริด

.

.

 

เณรน้อยหันไปมองหัวเรือที่มีไฟลุกช้า ๆ

ก่อนจะทำหน้าเหนื่อยหน่าย พร้อมกับค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน

.

.

 

 

พระหนุ่มกระหยิ่มในใจ

เพราะแน่ใจว่าเจ้าเณรน้อยไม่มีทางที่จะมีวิชาอาคมใด ๆ

ที่จะมาแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นแน่

.

.

.

 

เณรน้อยยืนหันหน้าไปที่หัวเรือ

ก่อนจะค่อย ๆ ปลดกางเกงตนเองออก

.

.

.

.

 

 

ปัสสาวะของเณรน้อยราดรดหัวเรือจนเพลิงที่ลุกไหม้มอดดับลง

หลังจากเสร็จกิจ เณรน้อยก็สวมกางเกงก่อนจะนั่งลงที่เดิม

ชาวบ้านที่อยู่ในเรือก็ได้แต่อมยิ้มไปตามกัน

.

.

.

.

.

 

 

 

**ดัดแปลงจากความทรงจำในเนื้อหาของหนังสือเล่มหนึ่งที่จำที่มาไม่ได้

 

 

 

/-/-/-/---เล่นกับเด็ก---/-/-/-/

posted on 30 Jun 2007 22:58 by myhead  in MyMoment

ผู้ใหญ่ตัวเล็ก ประทะ เด็กตัวโต

เดือนกว่า ๆ ที่ผ่านมาผมแทบไม่ได้ทำงานทำการอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย

ใช้เวลาส่วนใหญ่เล่นกับเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่เป็นเพื่อนบ้านกัน

ไปธุระไหนก็ต้องรีบกลับให้ทันเวลาเลิกเรียนของเขา

ราวกับเป็นคำสัญญาที่ไม่เคยเอ่ยปาก

เพื่อมาจูงกันเดินเล่น พูดคุยกัน กินขนมกัน ฯลฯ

ได้เห็นเขาหัดขี่จักรยานสองล้อเป็นครั้งแรก เห็นเขาหกล้ม

ทำท่าจะร้องไห้ จนต้องบอกไปว่า

ใคร ๆ ตอนหัดขี่ก็ล้มทั้งนั้นยิ่งล้มยิ่งเก่ง

แต่ท่าทางคุณเธอก็ยังพร้อมจะเบะปาก น้ำตาไหล

ก็เลยอำไปว่า อาโต้ตอนหัดขี่จักรยานใหม่ ๆ ก็ล้มเหมือนกัน

ไม่ได้ล้มธรรมดา แต่ล้ม"แขนหลุด"เลย!!

ได้ยินดังนั้นนังหนูก็สีหน้าเปลี่ยน หยุดสะอื้น

ทำตาโตหันมาถามอย่างจริงจังว่า

"แขนหลุดจริง ๆ เหรอ!!"

ผมก็ได้แต่ยิ้ม ๆ

ในใจอยากจะบอกว่า

แค่แขนหลุดยังน้อย พอเติบโตขึ้นจะค้นพบว่า

ในทางฝันมีหลายคน แม้ตาบอด ขาหัก ปากแหว่ง

ก็ยังแกร่งแซงใคร ๆ ไปได้

ถึงร่างกายบางส่วนจะขาดหาย

แต่หัวใจเต็มร้อยก็พาผู้คนทะยานไปได้เสมอ....

เหงา

posted on 06 Oct 2007 00:22 by myhead  in MyMoment

.

 

.

.

.

.

.

.

.

.

ซึม เศร้า ซ้ำ ซาก

.

.

.

.

.

.

.

.

 

--ปลื้มใจ--

posted on 08 Oct 2007 22:03 by myhead  in MyMoment

....