ในฐานะของนักเขียน
posted on 14 Jul 2009 16:45 by myheadช่วงที่ผ่านมาผมป่วยเรื้อรังเป็น ๆ หาย ๆ
แต่รับรองว่าจะไม่ตาย ยังไม่ว่างขนาดนั้น...
ซ้ำตั้งแต่ต้นปีจนถึงตอนนี้ก็มีเรื่องรบกวนจิตใจมาเป็นระยะมิได้ขาด
ทำให้ใจยังไม่นิ่ง ไม่สามารถรวบรวมสมาธิทำงานได้เลย
ทั้งที่มีความคิดมากมายที่อยากจะมาเล่าสู่กันฟัง
กังวลในใจว่าปีนี้จะไม่มีอะไรใหม่ ๆ มาอวดกันแบบเป็นชิ้นเป็นอัน
สำหรับในฐานะของนักเขียน ที่มีต่อนักอ่านกลุ่มเล็ก ๆ ที่ชอบพอกัน
นักอ่านที่มีเคมีในร่างกายบางอย่างสอดคล้องต้องกัน
อยากจะบอกอย่างไม่กลัวใครจะว่าดัดจริต...
...คิดถึงเหลือเกิน...
ร้อนใจอยากจะมีงานสื่อสารถึงกัน
ถ้าอยู่ใกล้ ๆ คงได้เล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ที่คิดไว้ให้ฟังกันจนเบื่อ
แต่การสื่อสารทางไกล คงต้องใช้เวลารวบรวมกำลัง
บางครั้งในบางช่วงเวลาของชีวิต
เราก็ต้องกับเผชิญกับเงื่อนไขซับซ้อน
ที่แม้เมื่อผ่านมาได้หรือมองจากสายตาคนนอก
จะเป็นเรื่องบางเบาไร้สาระเหลือเกิน
แต่ขณะอยู่ท่ามกลางหมอกควันคลุมครอบ
เราก็อาจมองไม่เห็นสิ่งใด แม้จะอยู่ใกล้แค่มือเอื้อม
เข้มแข็งจนอ่อนแอ อ่อนแอจนเข้มแข็ง
เด็กเติบโตเป็นผู้ใหญ่ วนกลับไปเป็นเด็ก
โง่แล้วจึงฉลาด ฉลาดแล้วกลับไปโง่
วกวนเวียนเพลิดเพลิน
อย่างไรก็ขอให้เดินเป็นเพื่อนกันไปตลอด
ปล.ดูแลสุขภาพตัวเองกันด้วยนะครับ
ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ...ป่วยแล้วจะเซ็ง
หน้ากากปิดปากปิดจมูกใส่ซะ
...เท่ดีออก..
ดาวโลกเราน้ำท่วมแล้ว
#1 By เงาในใจ on 2009-07-14 17:22