NEVER FIT IN

มามะ มะละกา

เมื่อเช้าวันพุธที่5พฤศจิกายน ผมและมิส “ซู” ออกเดินทางจากบ้านตั้งแต่เช้า

เพื่อเดินทางไปยังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยมีเป้าหมายอยู่ที่มะละกา

เมืองเก่ามรดกโลก

ออกจากบ้านแต่เช้า ข้าวปลายังไม่ถึงท้อง จะรอกินฟรีบนเครื่องก็นานเกิน

บะหมี่สำเร็จรูปจึงเป็นทางเลือกที่ประหยัดและรวดเร็วที่สุด

แดดกำลังสวยเลยถ่ายรูปกันเล่นระหว่างรอขึ้นเครื่อง

นั่งเครื่องสองชั่วโมง กินข้าวกินกาแฟและสัปหงกนิดหน่อย

ก็มาถึงสนามบินที่กัวลาลัมเปอร์ วันที่ไปถึงเมฆค่อนข้างมาก

สนามบินที่นี่ได้ชื่อว่าเป็นสนามบินที่อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

เราจะมองเห็นสวนป่าเล็ก ๆ ได้จากในตัวอาคาร

ระหว่างนั่งรอรถจากสนามบินเพื่อเข้าสู่สถานีขนส่งปูดูรายา

ในตัวเมืองกัวลาลัมเปอร์ ก็สั่งกาแฟร้อนแก้วละ1.5 ริงกิต หรือประมาณ15บาทมากิน

เพื่อให้คลายความง่วงงุนจากการตื่นเช้าผิดเวลา

นั่งรถจากสนามบินราวชั่วโมงสี่สิบห้านาทีก็ถึงปูดูรายา

มาถึงก็ไม่รอช้า หาซื้อตั๋วเพื่อเดินทางต่อไปยังมะละกาทันที

ขึ้นรถปุ๊บ ฝนก็ตกปั๊บ

ใช้เวลาเดินทางราวสองชั่วโมงเราก็มาถึงขนส่งที่มะละกา

จากนั้นก็ต้องหารถเมล์นั่งต่อไปยังตัวเมืองมะละกาอีกที

ใช้เวลาอีกราวยี่สิบนาทีบนรถเมล์สาย17 เราก็มาถึงส่วนที่เรียกว่า

มะละกา ซิตี้เซ็นเตอร์

แดดลำสุดท้ายของมะละการอต้อนรับเราอยู่พอดี

ยามเย็นของมะละกาสงบเงียบ

เงียบสงบ

เงียบจนน่าใจหาย

เราเดินทางมาเช็คอินคืนแรกที่ PURI HOTEL

ที่พักที่คาดว่าหรูที่สุดในย่านเมืองเก่า

เราพักค้างแรมในห้องพักที่ถูกที่สุดของที่นี่

เพียงคืนเดียว

ที่ห้องพักจะค่อนข้างอับทึบ เพราะไม่มีหน้าต่าง

แต่รอบบริเวณโรงแรมก็ดูหรูหราไม่เบา

มื้อแรกของเราที่มะละกาเป็น เกาเหลาต้มเครื่องในเกี่ยมฉ่าย กับรวมของทอด

ข้าวสวยและชาเย็น

เกาเหลาอร่อยมาก นอกนั้นเฉย ๆ

รวมของทอดหนึ่งร้อยบาท เกาเหลาห้าสิบบาท ข้าวสวยถ้วยละหก ชาเย็นสิบห้า

เช็คบิล192 บาท ก็นับว่าไม่ถูกสำหรับร้านข้างทาง

อัพไปอัพมาชักไม่ไหวแฮะ มันมีเรื่องเยอะรูปแยะเหลือเกิน

อยากจะเล่าเรื่องความประทับใจมากมายที่นู่น โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับคน...

มีรายละเอียดอยากพูดถึงเยอะเลย

ดังนั้น....ตอนนี้ดูรูปอื่น ๆ รองท้องไปพลาง ๆ ก่อนแล้วกัน

เอาไว้เตรียมรูปเตรียมเรื่องเสร็จ จะมาเล่าให้ฟังอีกที

....โปรดติดตาม

.

.

.

ปล.ตอนนี้ทางบล็อก หมอเชน เริ่มเปิดประมูลกันแล้ว รวมทั้งหนังสือ"พระเจ้าเป็นหมา"ด้วย

สนใจลองคลิกเข้าไปดูกัน