NEVER FIT IN

.

.

.

จากที่ร่วมสนุกกันขำ ๆ (แต่แจกจริง ๆ )ไป

เมื่อเอ็นทรี่ที่แล้ว

ทำให้ผมย้อนนึกไปถึงการได้ร่วมจับฉลากชิงโชค

ตั้งแต่เด็กตลอดจนถึงโต

ทุกครั้งจะสนุก จะตื่นเต้น แต่ก็ไม่เครียด

ตราบใดที่ไม่ใช่เรื่องของการเดิมพันขันต่อ

ได้เสียมากมาย

ไม่ว่าจะจับฉลากปลาหมึกแผง

หรือกดปุ่มตังเม ไสไหม ตอนเด็ก ๆ

แม้กระทั่งการจับฉลากแลกเปลี่ยนของขวัญ

กันตอนปีใหม่ก็เถอะ

มันได้ลุ้น ได้เร้า(ใจ)เล็ก ๆ ทุกครั้งไป

ถึงผมจะเชื่อในเรื่องของการกระทำ

เรื่องของความพยายามของตน

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สนในเรื่องของโชควาสนา

บางครั้งบางทีการปล่อยตัวเอง

ไปตามสายลมแห่งโชคชะตา

ปลดปล่อยหัวใจ

ให้ธรรมชาติจัดการเสียบ้าง

ก็นับว่าเป็นการผ่อนคลายสิ่งที่เหนี่ยวยึดไว้

ให้ได้หายใจหายคอ..ก็น่าจะเป็นการดีไม่น้อย

หลัง ๆ มานี่ผมมักจะคิดถึงความโชคดี

ของตัวเองอยู่เรื่อย ๆ

การที่ได้เกิดมา มีอาหารกินอิ่ม

มีที่หลับที่นอนแสนสบาย

ทั้งยังได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก และพอมีคนชอบมันบ้าง

ส่วนหนึ่งก็คงต้องบอกว่าโชคดี

เพราะเอาเข้าจริง ๆ เราไม่ใช่คนที่เก่งไปกว่าใคร

พยายามมากกว่าใคร

มีหลายคนที่เก่งกว่ามากมาย

มีบางคนที่พยายามทุ่มเทมาทั้งชีวิต

แต่ก็ยังต้องเหนื่อยอยู่เสมอมา

โดยส่วนตัวผมชื่นชมคนเหล่านี้

คนที่ต่อสู้มุ่งมั่นในความฝัน

คนที่ไม่ท้อถอยที่จะเรียนรู้ คนที่รักจะทำในสิ่งที่รัก

แต่ต้องหมายถึงการทะยานไปด้วยความกล้าหาญ

ไม่เอารัดเอาเปรียบปัดแข้งปัดขาใคร

ลุยไปข้างหน้า

ในขณะที่ยังมีความรักเผื่อแผ่ให้คนรอบข้าง

คนพวกนี้น่ะสุดยอด...

จนเมื่อถึงจุดหนึ่ง

โชคใด ๆ ก็คงไม่สำคัญสำหรับคนเหล่านั้นอีกแล้ว

....และเมื่อถึงเวลานั้น"โชคดี"

ก็อาจจะกลายเป็นเพียงการร่วมสนุก

ให้หัวใจของเด็กตัวเล็ก ๆ

ได้ออกมาวิ่งเล่นจับฉลากที่ร้านขนมแถวบ้าน

เท่านั้นเอง

ปล.จะทายว่าใครเป็นแชมป์บอลยูโรดีหว่า?

ลป.ประกาศผู้ได้รางวัลเอ็นทรี่หน้า